 |
Psy pracujące w Policji |
|
|
Psy tropiące – muszą charakteryzować się doskonałym węchem, umiejętnością tropienia, cierpliwością i wytrwałością. W tej roli występują głównie owczarki niemieckie. Psy patrolowe – muszą przede wszystkim być psami posłusznymi i gotowymi do obrony. Ważne jest by nie bały się wystrzałów czy nagłego zamieszania. Najczęściej szkolone rasy to: owczarki niemieckie, sznaucery olbrzymy, owczarki belgijskie.
Psy wytresowane do wyszukiwania zapachów narkotyków – to psy o doskonałym węchu, wytrzymałe i opanowane. Przeszukiwanie i aportowanie sprawia im ogromną przyjemność. W tej roli najczęściej występują: labradory, teriery, owczarki niemieckie.
Psy wytresowane do wyszukiwania zapachów materiałów wybuchowych – do tej pracy wybierane są psy bardzo opanowane i bardzo posłuszne oraz posiadające świetny węch. Pies po znalezieniu materiałów siedzi lub waruje – pod żadnym pozorem nie może niczego dotykać. Najczęściej szkoli się do tej roli: owczarki niemieckie, labradory.
Psy wytresowane do wyszukiwania zapachów zwłok ludzkich – predyspozycje do tropienia i świetny węch to podstawowy warunek, by pies mógł pracować w tej roli. Najczęściej są to labradory i owczarki niemieckie oraz nowofundlandy.
SZKOLENIE
Podstawową formą szkolenia psów dla potrzeb Policji jest tresura psów prowadzona w Zakładzie Kynologii Policyjnej w Sułkowicach. Szkolenie najczęściej trwa ok. 5 miesięcy.
Preferowane rasy psów pracujących w Policji:
-
owczarek niemiecki,
-
owczarek belgijski malinois, labrador retriver,
-
terier walijski, foksterier,
-
nowofunland.
Pozyskiwanie psów do tresury realizowane jest przez wyznaczonych policjantów w macierzystym rejonie działania komendy lub w Zakładzie Kynologii Policyjnej w dniach rozpoczęcia kursów.
Do służby w Policji przyjmuje się psy:
-
zdrowe,
-
w wieku od roku do dwóch lat, o budowie i szacie zgodnej z wzorcem rasy,
-
w odpowiedniej kondycji psychicznej i fizycznej,
-
z pozytywnym wynikiem polowych prób charakteru.
Psy muszą być zaszczepione przeciwko wściekliźnie – właściciel musi okazać aktualne zaświadczenie potwierdzające ten fakt. Właściciel jest też zobowiązany posiadać urzędowe świadectwo zdrowia psa.
Wadami dyskwalifikującymi psa do służby w Policji są między innymi:
Wadami dyskwalifikującymi psa do służby w Policji są między innymi:
1. wady psychiczne i choroby neurologiczne objawiające się m.in.:
-
nadpobudliwością ruchową,
-
otępiałością,
-
innymi atypowymi reakcjami na bodźce zewnętrzne,
2. wady budowy i postawy,
3. wady i choroby układu kostno-stawowego (w tym dysplazja),
4. dysfunkcje ruchowe,
5. nieprawidłowa szata oraz uszkodzenia sierści i skóry,
6. wady i braki uzębienia,
7. wady i choroby narządów wzroku i słuchu,
8. zaburzenia przemiany materii, objawiające się m.in.:
3. wady i choroby układu kostno-stawowego (w tym dysplazja),
4. dysfunkcje ruchowe,
5. nieprawidłowa szata oraz uszkodzenia sierści i skóry,
6. wady i braki uzębienia,
7. wady i choroby narządów wzroku i słuchu,
8. zaburzenia przemiany materii, objawiające się m.in.:
-
nadmiernym wychudzeniem,
-
nadmierną otyłością.
Ponadto do służby nie kwalifikuje sie psów, u których stwierdzono:
-
przepukline,
-
wnętrostwo,
-
chorobę transportową,
-
ciążę,
-
ciążę urojoną,
-
nie podciągnięte sutki po odstawieniu szczeniąt.
W celu sprawdzenia i oceny predyspozycji psa do tresury poddaje sie go przed zakupem polowym próbom charakteru, które obejmują:
-
aportowanie,
-
szukanie przedmiotu z naniesionym nośnikiem zapachowym,
-
reakcję na strzał,
-
obronę przewodnika,
-
czujność i popęd do samoobrony.
Szczegółowy charakter prób uzależniony jest od kategorii, w jakiej pies będzie tresowany. Celem próby aportowania jest sprawdzenie, czy pies aportuje różne przedmioty rzucane lub wynoszone. Podczas próby przestrzega sie następujące zasady:
-
aportowanie różnych przedmiotów (np. klocek drewniany, piłeczka tenisowa, rękawiczka),
-
aportowanie przeprowadza sie na smyczy i „luzem” w pomieszczeniu oraz terenie otwartym z wykorzystaniem różnorodnego podłoża.
Pies podczas tej próby musi wykazać się pasją do aportowania różnych przedmiotów, radością z zabawy i pewnością w zachowaniu. Próba szukania przedmiotu z naniesionym nośnikiem zapachowym ma na celu sprawdzenie predyspozycji psa do pracy węchowej w określonej specjalizacji. Podczas wykonywania próby należy:
-
podać psu do nawęszenia duży przedmiot silnie nasycony nośnikiem zapachowym i nie „wpadający w oczy”,
-
przeprowadzić ją w terenie o różnym nasileniu bodźców rozpraszających,
-
zwrócić uwagę na kierunek wiatru; miejsce ukrycia przedmiotu – nie pod „wiatr”,
-
przeprowadzić próbę zarówno w terenie otwartym, jak i w pomieszczeniach zamkniętych.
Próba ta powinna wykazać predyspozycje psa do natychmiastowego podjęcia pracy węchowej tzw. dolnym wiatrem, intensywnie i z dużą podnietą aż do momentu odnalezienia przedmiotu. Próba odporności na strzał ma na celu zbadanie reakcji psa na odgłosy strzału. Przeprowadza się ja przy użyciu broni wojskowej typu KBK AK kaliber 7,62 mm, strzelając amunicją ćwiczebną. Podczas próby należy przestrzegać następujących zasad:
-
przeprowadzać ja w terenie otwartym podczas swobodnego spaceru psa na smyczy lub lince bądź podczas walki z pozorantem,
-
strzały oddawać z różnych odległości w przedziale od 10 do 100 m,
-
pies nie powinien widzieć ruchów osoby strzelającej.
 |
Pożądanym zachowaniem u psa jest jego brak reakcji na strzały, spokój i równowaga. Celem próby obrony przewodnika jest zbadanie zdolności obrończych psa, jego pewności, ostrości popędu do wyniku oraz stopnia twardości. Nieznana psu osoba uzbrojona w miękką końcówkę, skórzany rękaw ochronny albo mufkę z odległości ok. 5 m atakuje opiekuna psa w sposób zdecydowany. Opiekun zaś trzymając psa na smyczy jednocześnie głosem i gestem pobudza psa do ataku. Próba ta może być też połączona z pościgiem. Pies poddany powyższej próbie powinien bez ociągania się atakować i gryźć napastnika. Próba czujności i popędu do samoobrony ma na celu sprawdzenie u psa reakcji w sytuacji zagrożenia pod nieobecność opiekuna. Próbę przeprowadza sie w następujący sposób: |
-
opiekun po przywiązaniu psa oddala sie pozostawiając go samego,
-
po kilku minutach osoba obca skrada się do psa i ze wzrastającą intensywnością zaczyna go atakować.
Pies poddany tej próbie powinien wykazać się czujnością opartą na nieufności oraz pożądaną ostrością.
Psy przeznaczone do tresowania w kategorii psów do zadań specjalnych do wyszukiwania zapachów materiałów wybuchowych, narkotyków i zwłok ludzkich nie poddawane są próbom obrony przewodnika oraz czujności i popędu do samoobrony.
Psy przeznaczone do tresowania w kategorii psów do zadań specjalnych do wyszukiwania zapachów materiałów wybuchowych, narkotyków i zwłok ludzkich nie poddawane są próbom obrony przewodnika oraz czujności i popędu do samoobrony.
Opracowanie
nadkom. Waldemar Madziński
nadkom. Waldemar Madziński
